Wie conserveert websites, tweets, digitale profielen?

Boeken en tijdschriften kun je jaren na publicatie nog in boekhandels,in bibliotheken en op rommelmarkten vinden. Maar... op alle social media staan miljoenen berichten. Zonder uitgever die ze bewaart, want elke wereldbewoner kan zijn eigen uitgever zijn. Wat gebeurt er met al die content?

Er verschijnen steeds minder tijdschriften en ook titels die heel lang bestonden, leggen het loodje. Daardoor zal het voor toekomstige historici bar moelijk worden om te onderzoeken wat de tijdgeest van de periode 1995 (start websites door gewone mensen) en daarna was. De bladen die bewaard blijven geven dat wat speelt nu al niet meer goed aan. Ze berichten er wel over, maar de echte activiteiten staan online.

Ontwikkelingen als digitale condoleanceregisters rondom het overlijden van beroemde (of onbekende) personen: 15 jaar geleden had je die niet. Nu is het elke keer belangrijk dat je meer reacties hebt, dan die andere, eerder overledene. (Alsof de kwantiteit iets zegt over het gemis, maar goed daar gaat het hier niet over.)  Maar waar vind je die over een jaar? Zijn die van Herman Brood en prins Claus nog raadpleegbaar? Ik ben het even nagegaan voor prins Claus en die is nog online op en die van Herman Brood ook.

Maar wat als de eigenaar van die site failliet gaat of er mee stopt en de servers in de prullenbak belanden? Er zijn ook zoveel verschillende! Heeft de KB dan een kopietje opgeslagen? Wat gebeurt er met alle eigen producties op YouTube? The Way Back Machine biedt soms uitkomst, maar lang niet altijd en ook dat is een momentopname en niet elke dag is te reconstrueren... 

OBA site op 7 april 2001

Wat als iemand de site van de OBA wil bekijken om te zien hoe de ontwikkelingen van boekencentrum naar internetontmoetingsplek is verlopen? Van de site van de OBA zijn sporadisch snapshots genomen, maar die zijn lang niet allemaal volledig doorklikbaar. 

Het is belangrijk dat ervoor wordt gezorgd dat het digitale erfgoed ook voor de toekomst wordt veilig gesteld. Anders krijgen toekomstige historici en gewone geïnteresseerden een slecht en niet waarheidsgetrouw van het leven anno nu. (Maar dat zal niet onze zorg meer zijn, dan is er door onze real life vrienden hopelijk een digitaal condoleanceregister voor ons gemaakt ;-))